|
مَا قُلْتُ لهَُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنىِ بِهِ أَنِ اعْبُدُواْ اللَّهَ رَبىِّ وَ رَبَّکُمْ وَ کُنتُ عَلَیهِْمْ شهَِیدًا مَّا دُمْتُ فِیهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّیْتَنىِ کُنتَ أَنتَ الرَّقِیبَ عَلَیهِْمْ وَ أَنتَ عَلىَ کلُِّ شىَْءٍ شهَِیدٌ
[عیسی علیه السّلام خطاب به خداوند می فرماید] به آنان نگفتم مگر آنچه که تو به من امر کردی که: خدا، پروردگار من و پروردگار خود را، عبادت کنید؛ و تا وقتى در میانشان بودم بر آنان گواه بودم پس چون مرا برگرفتى، تو خود مراقب آنان بودى، و تو بر هر چیز شاهدی.
-- قرآن کریم، سوره مائدة(5) ،آیه 117
| 
