حضرت محمد صلی الله علیه و آله - آخرین پیامبر آسمانی و کاملترین مخلوق خدا- فرمودند که خداوند برای تمامی پیامبران الهی جانشینانی برگزید تا حافظ کلام خدا و هادی مردمان به سوی رستگاری ابدی باشند، لیکن انسانها وفادار به عهد نبودند. پیامبر خدا تاکید فرمود که او نیز به فرمان خدا و بر سنت پیامبران پیشین با مردمان در مورد علی بن ابیطالب علیه السلام به عنوان جانشین و برگزیده خداوند عهد می بندد. حضرت محمد صلی الله علیه و آله پیش بینی کردند که اکثریت مردمان، به این عهد وفا نخواهند کرد و آنگاه کلام خدا را تلاوت فرمودند:

... فمن نکث فانما ینکث علی نفسه و من اوفی بما عاهد علیهُ الله فسیوتیه اجرا عظیما (10)
...هرکس که پیمان را بشکند به ضرر خود عمل کرده است و هر کس به عهد خداوند وفادار بماند به زودی اجر عظیمی به او عطا خواهد شد. (قرآن، سوره فتح(48)، آیه 10) (تفسیر نورالثقلین – معانی الاخبار )
"غدیر" نام برکه ای است که محمد صلی الله علیه و آله - آن مهربانترین مرد تاریخ و مطیع ترین بنده خداوند- آنجا در برابر بالغ بر ۱۰۰ هزار مسلمان، به فرمان خدا دست علی بن ابیطالب را بالا برد و او و فرزندان معصوم خویش از صلب علی علیه السلام را رسماً به عنوان جانشینان خود که تا ابدیت برگزیدگان خداوند می باشند، معرفی نمود. این است که آن واقعه سرنوشت ساز، "غدیر" نامیده شد.
صحنه ی غدیر درحالی که شبیه صحنه ی ابلاغ وصایت دیگر انبیاء به اوصیای ایشان همانگونه که پیشتر نقل کردیم بود اما عظمت و جزئیاتی منحصر به فرد داشت.
بعد از خطبه ی پیامبر در روز غدیر، مردی بسیار خوش سیما و خوش بو مشاهده شد که می گفت، هرگز روزی با این عظمت ندیده بود، و اینکه پیامبر صلی الله علیه و آله چنان محکم درباره ی پسر عمویش تاکید کرده بود و عهد گرفته بود که فقط کافر به خدا و پیامبر می توانست آن عهد را بشکند؛ آنگاه آن مرد گفت: وای بر هر که این عهد را بشکند. عمر بن خطاب از پیامبر صلی الله علیه و آله پرسید: آیا کلام آن مرد را شنیدی؟ پیامبر از او پرسید: آیا او را شناختی؟ عمر گفت: نه! پیامبر فرمود او روح الامین بود. (فرشته ی خدا که تمامی انبیا و اوصیای پیشین را شاهد بود آنروز به صورت مردی خوش سیما و خوش بو ظاهر شده بود.) آنگاه پیامبر خطاب به عمر فرمود تا مبادا عهد وصایت را بشکند چرا که اگر عهد را بشکند، لعنت خدا، ملائک و مومنان بر او خواهد بود. (بحار الانوار ج37، احتجاج شیخ طبرسی و ...)
آری لعنت خدا، ملائک و انسانها بر تمامی آنان که از ابتدای خلقت تا ابدیت، عهد وصایت اوصیای انبیا علیهم السلام را شکسته اند و خواهند شکست. (سوره آل عمران آیه 87)
اگر مقصد بشریت به سوی ابدیت است، سزاوار است که بشریت مسیر به سوی ابدیت را بیابد. از آنجایی که ابدیت، برای انسان پدیده ای است ناشناخته، بشر می بایست به دنبال کسی که دانش خدادادی دارد، کسی که خدا راه را به او نمایانده ، به سوی ابدیت حرکت کند.
جانشینان تمامی پیامبران پیشین اطاعت نشدند و در نتیجه کلام خدا تحریف شد. مسیر حقیقی به سوی ابدیت در پس ابرهای سیاه تحریف، ناپدید گشت. هر چند مسیرهای ساختگی به بشریت معرفی کرده اند، لیکن مسیر واقعی به سوی ابدیت را تنها خدا و برگزیدگان خدا دانند و بس. پس از هر پیامبری ، پیامبری دیگر آمد و او تلاش کرد تا تحریفاتی را که امت پیامبر پیشین -در اثر پیروی نکردن از پیامبر و جانشینان او- در کلام خدا ایجاد کرده بودند، تصحیح نماید. لیکن محمد صلی الله علیه و آله آخرین و کامل ترین پیامبر خدا بود و پس از او هیچ پیامبری نخواهد آمد. در نتیجه، مسئولیت اوصیای محمد صلی الله علیه و آله، بس عظیم تر بود.
علی علیه السلام می بایست وارث علم تمامی پیامبران پیشین باشد؛ علی علیه السلام می بایست بنده کامل و معصوم خدا باشد؛ علی علیه السلام ولی برگزیده خدا بود، و همچنین 11 فرزند پیامبر از صلب علی علیه السلام .خداوند پس از آخرین پیامبرش ۱۲ جانشین برگزید که انسانها تا ابدیت بدون راهبر الهی و امام معصوم تنها نمانند.
آن روز در کنار برکه غدیر محمد صلی الله علیه و آله طی سخنانی فراموش نشدنی ۱۲ جانشین پس از خویش یعنی علی و فرزندان معصومش علیهم السلام را به مردم معرفی کرد و این بار اگر علی علیه السلام و فرزندانش اطاعت نمی شدند، کلام خدا تا آخرالزمان تحریف شده می ماند، زیرا محمد صلی الله علیه و آله خاتم پیامبران بود، و اوصیای او خاتم اوصیا.
همانگونه که محمد صلی الله علیه و آله سلم پیش بینی کرده بودند تاریخ تکرار شد و گروهی نالایق به جای برگزیدگان خدا خود را به عنوان جانشینان و خلفای پیامبر بر مردم تحمیل کردند و با اینکه پیامبر بارها فرموده بودند که لقب " امیر المومنین " به فرمان خدا تنها برای علی بن ابیطالب علیهما السلام جایز است بسیاری خود را با این لقب خواندند و غاصبانه و ظالمانه بر مردم حکومت کردند؛ شایان تذکر است که سید بن طاووس در کتاب "الیقین فی الامرة مولانا امیرالمومنین " بالغ بر صد و سی حدیث از کتاب های اهل تسنن نقل می کنند که در آنها صراحتاً تأکید شده است که لقب " امیر المومنین " به فرمان خداوند فقط و فقط برای علی بن ابیطالب علیهما السلام بوده است. علاوه بر این تاریخ گواهی می دهد که برخی از خویشان پیامبر نیز من جمله عایشه که پیشتر ذکر شد دنیا طلبانه علیه برگزیدگان خداوند شوریدند.
گویی ماجراهای پیشین و امت آنان بود که دوباره بر صفحه تاریخ به تصویر کشیده می شد.
آه! چه زود فراموش کردند سفارشات محمد صلی الله علیه و آله را!
نکته دیگری که حائز اهمیت است اینست که در طول تاریخ در مسیر تحریف کردن کلام خدا نه تنها به خداوند نسبت های دروغ بسته و او را ضعیف تر از مخلوقات خود جلوه دادند و شخصیت انبیاء او را نیز خدشه دار کردند بلکه شخصیت اوصیای ایشان را هم ترور کرده و آنان را گناهکار و خطاکار معرفی کردند؛ چنانچه در همان زمانی که خداوند به موسی علیه السلام وحی می کرد تا بر سر هارون علیه السلام تاج ولایت و وصایت نهد به دروغ نگاشتند که هارون علیه السلام گوساله ای می ساخت و گوساله پرستی را ترویج می داد و...؛ در حالیکه خداوند یوشع بن نون را گرامی داشت به دروغ نگاشتند که او شهرها را به آتش می کشید و ...؛در حالیکه عیسی علیه السلام کلیدهای بهشت را به شمعون سپرد به دروغ نگاشتند که او هم عیسی علیه السلام را تکذیب نمود و هم آلوده به شرک گشت و او را خدا دانست...؛در حالیکه علی علیه السلام ولی خدا و بنده مطیع او بود آنچنان شخصیتشان ترور شده بود که پس از شهادتشان مردمان پرسیدند مگر علی نماز هم می خواند که در مسجد کشته شود و...؛ در حالیکه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله حسین علیه السلام را از خود و امام امت نامیده بود او را خارج شده از دین خواندند و کشتنش را جایز دانستند و کردند آنچه که کردند...
آری مردمان دنیا طلب به ترور شخصیت آنانی پرداختند که حجت خدا بر روی زمین بوده اند؛ امام باقر علیه السلام فرمودند که خداوند فرموده است:
همانا من هیچ یک از پیامبرانم را بازنستاندم مگر پس از اکمال دینم و حجّتم و اتمام نعمتم به ولایت اولیاءام و دشمنى دشمنانم و چنین است کمال توحیدم و کمال دینم و اتمام نعمتم بر خلقم از طریق تبعیت و اطاعت ولیّم و اینگونه زمینم را از ولی و قیّم خالی نگذاشته ام تا حجت من بر خلق من باشند. پس امروز (روز غدیر) دین شما را برای شما کامل کردم و... (احتجاج شیخ طبرسی،...)
اینک این ما و این آخرین کلام آخرین پیامبر خدا.
آری همانگونه که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پیش بینی فرموده بودند تنها گروهی اندک به عهد وفا دار ماندند و آن قلیل مردمان شیعیان می باشند.
امروز ما در عصر مهدی علیه السلام، دوازدهمین و آخرین جانشین آخرین پیامبر خداوند، زندگی می کنیم . در آخرالزمان با ظهور مهدی و رجعت عیسی علیهما السلام بسیاری از پیامبران و برگزیدگان و پاکان بازگشت خواهند کرد و حق بر همگان آشکار خواهد شد. آزمایش انسان در طول زندگیش بر این کره خاکی آزمایشی است بس خطیر؛ در حالیکه خداوند نظاره می کند، انسان باید انتخاب کند و پیامد انتخابش نیز از آن او خواهد بود:
اطاعت از خداوند یا سرپیچی از او!
و چنین است که شیعه اعتقاد دارد که غدیر قلب بشریت است، غدیر قلب کلام خدا ست، کلامی که بشریت را به سوی ابدیت هدایت می کند؛ قلبی که از ابتدای خلقت طپش آغاز کرد و در غدیر با آرزوی آسمانی رسیدن به وحدت حقیقی به سوی کمال طپید و با ظهور مهدی علیه السلام به آن آرزوی دیرینه خواهد رسید و در همه جانها خواهد طپید و تا ابدیت باز نخواهد ایستاد...